DECRECEMENTO: RESPOSTAS A UNHA CRISE ECONÓMICA E CLIMÁTICA.

Acto Público Aberto:

Decrecemento: resposta a unha crise económica e climática.

O decrecemento é un concepto que gaña cada vez máis relevancia na actualidade. Implica unha reflexión profunda sobre o noso modelo económico e a súa relación coa crise climática que enfrontamos. A súa premisa básica é que a nosa actual economía capitalista está baseada no crecemento infinito é insustentábel nun planeta finito, e nós opinamos que necesitamos cambiar radicalmente o enfoque para asegurar un futuro sostible para as xeracións futuras.

Antes de profundar no tema, é importante salientar que o decrecemento supón un cambio na maneira na que medimos o benestar e a felicidade humana. En lugar de centrarnos exclusivamente no crecemento do Produto Interior Bruto (PIB), deberíamos considerar outros indicadores como a saúde ambiental, a igualdade social e de xénero e tamén a calidade de vida.

Unha das críticas máis comúns ao decrecemento é que pode levar a unha diminución do emprego e á destrución de postos de traballo. Porén, esta preocupación non está fundamentada. A transición cara unha economía sostible e de baixo impacto ambiental require a creación de novos empregos e oportunidades en sectores como as enerxías renovables, a eficiencia enerxética, a agricultura ecolóxica e o turismo sostible.

Ademais, o decrecemento tamén cuestiona a lóxica do consumismo desenfreado e propón unha maior redistribución da riqueza. Ao reducir a produción e o consumo excesivo, podemos repartir de forma máis equitativa os recursos e asegurar que todas as persoas teñan acceso aos bens e servizos básicos.

A transición cara unha sociedade de decrecemento non será fácil nin rápida. Requere cambios estruturais profundos no noso sistema económico, político e social. Porén é unha resposta necesaria e urxente ante a crise económica e climática que atravesamos.

En definitiva, o decrecemento ofrece unha alternativa sostenible e xusta ao actual paradigma económico. Propón unha nova forma de entender a felicidade e o benestar, pondo en primeiro plano a protección do medio ambiente e o equilibrio entre as necesidades humanas e os límites do planeta. É unha chamada á acción para repensar a nosa forma de vivir e traballar, co obxectivo de deixar un mundo mellor para as futuras xeracións.

ACTO PÚBLICO ABERTO:

* Manuel Casal Lodeiro. (Coordinador do Instituto Resiliencia).

* Mario Martinez Lorenzo. (Membro de dinero positivo. Economista autodidacta).

* Charo Varela. (Representante do Colectivo Rexurdir Galicia).

* Meli Vázquez. (Voceira de Podemos Vigo).

Organiza: Podemos Vigo.

Colabora: Colectivo Rexurdir Galicia.

Data: domingo 26 de novembro de 2023

Hora: 18:00 h.

Lugar: Sede de Podemos Vigo na rúa Celso Emilio Ferreiro, 9. Vigo.

Participa. Difunde. Comparte.

#Decrecemento #AlternativaEconómica #Ecoloxía

#CambioClimático #CriseEconómica #CriseClimática

---

Podemos Vigo considera que a violencia machista é un dos principais problemas aos que se enfronta a nosa sociedade. Segundo un recente informe da Axencia de Dereitos Fundamentais da Unión Europea (FRA), unha de cada tres mulleres sufrimos a violencia machista ao longo da nosa vida, é dicir, sufrimos violencia por sermos mulleres. A violencia machista é un fenómeno estrutural, un xeito de control que busca manter as mulleres en posicións sociais subordinadas. Trátase dun tipo específico de violencia na medida en que se basea na situación de desigualdade e nas relacións de poder dos homes sobre as mulleres. Aparece en diferentes graos, sendo o asasinato a consecuencia máis terrible. Podemos é unha organización comprometida cos dereitos humanos, e entende que un dos dereitos máis básicos é o dereito das mulleres a unha vida libre de violencia.

Erradicar esta lacra significa investir os nosos esforzos na prevención. A violencia machista é a consecuencia dunha sociedade patriarcal na que aínda persisten as desigualdades contra as mulleres: lamentar os efectos sen atacar as causas non é suficiente. Impulsar unha educación comprometida coa igualdade é fundamental se queremos un mundo cunha cidadanía libre que poida escoller o seu destino e o seu proxecto de vida independentemente do seu sexo. Só unha sociedade que non impón un determinado destino ás persoas en función do seu sexo é unha sociedade de cidadáns libres e iguais.

Por iso Podemos Vigo, como proxecto colectivo comprometido cos dereitos humanos, é unha organización feminista xa que aposta pola loita contra todos os xeitos de discriminación, e especialmente contra a discriminación da muller como un dos principais problemas que aínda persisten na nosa sociedade.

Facemos un chamamento a sociedade viguesa para que participe activamente na manifestación do 25 de novembro de 2023 que sairá ás 20:00 horas desde o cruce da Vía Norte con Urzaiz.

Participa e difunde!

Carta de Ione Belarra ás persoas inscritas en Podemos.

Querida compañeira, querido compañeiro:

En Podemos temos moi claro o que se xoga o noso país o próximo 23 de xullo, a posibilidade real de que goberne a coalición do PP e VOX e tamén a oportunidade de revalidar o Goberno de coalición e seguir profundando as transformacións sociais e feministas que hai uns anos parecían imposibles. Como sabes, levamos moito tempo tratando de alcanzar un acordo de coalición entre Podemos e Sumar para presentar unha candidatura única a estas eleccións xerais. Diríxome a ti de novo para trasladarche que esta mañá o Consello de Coordinación de Podemos decidiu informar ao equipo negociador de Sumar que Podemos non acepta o veto á nosa compañeira Irene Montero para participar no equipo que concorrerá ás próximas eleccións xerais do 23 de xullo.

Pensamos que non incluír a Irene, a ministra de Igualdade que levou os avances feministas no noso país máis lonxe que ninguén antes, non só é unha decisión inxusta, senón ademais un erro político e electoral. Unha vez máis pídese a Podemos que renuncie ao seu principal activo electoral. Ademais, o acordo electoral de unidade entre Podemos e Sumar debe ser, desde o noso punto de vista, xusto e asegurar a nosa representación no Congreso dos Deputados. Podes ver a explicación completa neste vídeo. Desde o equipo negociador de Yolanda Díaz trasladóusenos ao longo da tarde tanto a negativa para levantar o veto a Irene, como a decisión irrevogable de manter a última oferta enviada no día de onte. Ameazóusenos con que, de non aceptar estas condicións, seriamos excluídas da coalición electoral, como xa ocorreu en Andalucía.

Esta é unha decisión que máis tarde non se pode reverter. Por ese motivo o Consello de Coordinación acordou esta tarde asinar sen acordo a coalición electoral con Sumar, reiterar que o veto a Irene Montero é un erro e debe ser levantado, así como instar o equipo de Yolanda Díaz a continuar negociando durante a próxima semana ata a presentación das listas. Reitéroche o firme compromiso de Podemos coa unidade e cun acordo electoral xusto que respecte, ante todo, aos inscritos, as inscritas, as militantes e os militantes de Podemos, a nosa maior fortaleza como organización. Traballarei ata o último minuto para logralo.

Seguimos.

Ione Belarra Secretaria Xeral de Podemos

Decenas de personas concentráronse en Vigo contra o asasinato de Vanessa Serén.

Decenas de persoas concentráronse e berraron contra a violencia machista en Vigo. O pasado 5 de xuño fronte ao MARCO moitas militantes de Podemos Vigo concentráronse contra o asasinato de Vanessa Serén a mans da súa exparella, que sucedeu a pasada fin de semana en Oia. Ao berro de “todas somos Vanessa” e “querémonos libres, querémonos vivas”, decenas vigueses e viguesas, e moitas militantes de Podemos Vigo, sumáronse á loita contra a violencia de xénero nunha concentración convocada pola plataforma de organizacións feministas Feminismo Unitario Vigo como acto de repulsa contra o crime de Oia, uníndose así ás numerosas manifestacións que se desenvolveron en diferentes recantos de Galicia. Entre as persoas asistentes a concentración en Vigo atopábase tamén a voceira de Podemos Vigo, Meli Vázquez.

 Luz Calia Miramontes Sequeiros *

Os zoolóxicos foron durante moito tempo lugares onde as persoas podían ver e aprender sobre unha variedade de especies de animais de todo o mundo. Ao longo dos anos, desempeñaron un papel importante na conservación da fauna ao participar en programas de cría en catividade, investigación científica e educación pública. Porén, tamén houbo críticas e controversias ao redor dos zoolóxicosdebido ás preocupacións éticas e ao benestar animal.  

Un dos principais obxectivos dos zoolóxicos modernos é a conservación de especies en perigo de extinción. Moitos zoolóxicos participan en programas de cría en catividade para especies ameazadas e en perigo de extinción, co obxectivo de aumentar a poboación e eventualmente reintroducir aos individuos no seu hábitat natural. Estes programas a miúdo traballan en colaboración con organizacións de conservación e axencias gobernamentais para asegurar a supervivencia a longo prazo destas especies.  

Ademais da cría en catividade, os zoolóxicos tamén desempeñan un papel importante na investigación científica. Os animais nos zoolóxicos proporcionan aos científicos a oportunidade de estudar o seu comportamento, fisioloxía e saúde nunha contorna controlada. Esta información é valiosa para comprender mellor as necesidades de conservación das especies e para desenvolver estratexias de manexo máis efectivas.  

A educación é outro aspecto fundamental dos zoolóxicos en relación coa conservación da fauna. Os zoolóxicos brindan ás persoas a oportunidade de conectarse coa vida silvestre de preto e aprender sobre a importancia da conservación. A través de exhibicións, charlas educativas e programas interactivos, os zoolóxicos poden aumentar a conciencia pública sobre a protección da fauna e fomentar comportamentos sostibles.  

Con todo, é importante abordar as preocupacións éticas e o benestar animal nos zoolóxicos. A crítica principal é que manter aos animais en cativerio pode ser estresante e limitar o seu comportamento natural. Os zoolóxicos deben esforzarse por proporcionar contornas enriquecidas e axeitadas para cada especie, que permitan aos animais expresar os seus comportamentos naturais e satisfacer as súas necesidades físicas e mentais. Ademais, deben enfocarse en programas de conservación in situ, que traballan directamente na protección dos hábitats naturais e a prevención da perda de biodiversidade.  

En resposta a estas preocupacións, algúns zoolóxicos evolucionaron cara a un enfoque máis centrado no benestar animal e a conservación. Investiron na expansión dos recintos e a creación de hábitats máis naturais, eliminaron exhibicións que non cumpren cos estándares de benestar e comprometéronse a participar activamente en proxectos de conservación no terreo.  

En resumo, os zoolóxicos desempeñan un papel mixto na conservación da fauna. A través da cría en catividade, a investigación científica e a educación pública, poden contribuír á protección de especies ameazadas e aumentar a conciencia sobre a importancia da  conservación. Porén, é esencial que os zoolóxicos se comprometan co benestar animal e prioricen os esforzos de conservación in situ para garantir un enfoque ético e efectivo na conservación da fauna.

* Luz Calia Miramontes é doutora en bioloxía. Especializada en especies en perigo de extinción. Resposable de Ecoloxía e medioambiente de Podemos Vigo.

Por: Óscar Lomba Álvarez *

O terrorismo machista consiste na dominación das mulleres polo terror e a sucesión de actos de violencia contra as mulleres executados para infundir terror nesa parte da poboación. O terrorismo machista é protagonista da actualidade. Centos e centos de mulleres son vexadas, humilladas, golpeadas, torturadas  e, moitas veces, asasinadas polos seus compañeiros, noivos ou maridos. Illadas da súa contorna -illadas por non dicer secuestradas- e controladas sistematicamente.

O terrorismo machista é unha expresión virulenta da desigualdade, subordinación e das relacións de poder dos homes sobre as mulleres. Estimo que a violencia xerada polo terrorismo machista supón o crime máis silenciado do mundo, malia que cobra a vida de centos de mulleres en todo o mundo todas as semanas.

O terrorismo machista aliméntase dunha ideoloxía denominada machismo que consiste na actitude de prepotencia dos varóns respecto das mulleres. O machismo é unha ideoloxía que engloba o conxunto de actitudes, condutas, prácticas sociais e crenzas destinadas a promover a negación da muller como suxeito, indistintamente da cultura, tradición, folclore ou contexto. Moitos homes amosan a súa adhesión a esta ideoloxía e mesmo algúns fan apoloxía do terrorismo machista todos os días.

Considero que esa violencia terrorista contra a muller baséase nun xeito de discriminación que impide gravemente o goce dos seus dereitos e liberdades en pé de igualdade co home. O terrorismo machista inclúe a violencia baseada no sexo, é dicer, a violencia dirixida contra a muller porque é muller ou que lle afecta de maneira desproporcionada. Ademais habería que incluír outros actos que inflixen danos ou sufrimentos de índole física, mental ou sexual, ameazas de cometer eses actos, coacción e outras formas de privación da liberdade

A violencia derivada do terrorismo machista maniféstase inicialmente na discriminación, a situación de desigualdade e as relacións de poder dos homes sobre as mulleres.

Esas manifestacións de terrorismo machista execútanse sobre as vítimas por parte de quen son os seus cónxuxes ou de quen están ou estiveron ligados a elas por relacións de suposta afectividade, aínda sen convivencia, e comprende todo acto de violencia física e psicolóxica, incluídas as agresións á liberdade sexual, as ameazas, as coaccións ou a privación arbitraria de liberdade.

Para acabar co terrorismo machista o Estado debería atacar e combater a raíz do problema. Os alicerces da violencia machista atópanse na ideoloxía que o sustenta. A apoloxía ou enaltecemento do machismo e do terrorismo machista é a alegación ou eloxio, tanto falado ou escrito, en defensa de posturas, posicións ou accións machistas. Non é soamente unha desculpa ou unha opinión sobre estas prácticas ou os seus executores, senón unha defensa e un apoio expreso ou implícito a estes comportamentos machistas tan perniciosos para a sociedade no seu conxunto.

Se queremos acabar co terrorismo machista debemos ser inflexíbeis e implacábeis co machismo por ser este unha ideoloxía criminal e perigosa.

• Este artigo de opinión foi publicado o 12 de octubro de 2015 no xornal dixital SERMOS GALIZA e posteriormente apareceu tamén no dixital NÓS DIARIO.

* Óscar Lomba Álvarez é militante de Podemos Vigo e membro da Comisión de Garantías Democráticas de Podemos Galicia.

Por: Rita Velasco Graña *

Nestes momentos convulsos que vivimos no eido social e político do noso país, as mulleres seguimos soportando desigualdade e discriminación. Enfrontámonos a situacións de violencia, abusos e desigualdade tanto no noso fogar, como na nosa contorna laboral e na nosa vida cotiá, só polo feito de sermos mulleres. Ao anteriormente exposto hai que engadir a triste noticia do sábado pasado cando coñecemos a morte de Vanesa, muller de corenta e catro anos, ameazada pola súa exparella, un garda civil do cal tiña unha orde de afastamento. Soubemos polos medios que malia o seu comportamento e os constantes malos tratos, seguía en activo. Simplemente retiráronlle a arma regulamentaria e destinárono a tarefas administrativas. Como se entende que alguén que pertence a un corpo de seguridade do estado, que debería estar para protexernos a todas, e que sabéndose que é un maltratador con orde de afastamento e pendente de xuízo, se lle permita seguir exercendo as súas funcións profesionais e continuar atendendo á cidadanía coma se non pasase nada? Como se entende, que coñecéndose a facilidade coa que un garda civil pode ter acceso a armas de fogo fóra do circuíto legal, e con todo a situación de perigo fose avaliada como de risco medio? Como se entende que se protexa máis ao maltratador que a muller vítima de malos tratos? Non se tomaron as medidas de protección necesarias e o resultado é unha nova morte por violencia machista.

Lamentablemente. E por desgraza non é o primeiro caso. Recentemente coñeciamos outro caso dun policía local ao que se lle impuxo unha orde de afastamento que quebrantou, e que seguía traballando en tarefas administrativas no Concello de Vigo. Vergoñoso. E ata que foi ditada a sentenza, o Alcalde da nosa cidade, Abel Caballero, considerou que o mellor era mantelo atendendo ao público… E mentres a súa exparella aterrorizada sen poder saír soa á rúa. Por que consentimos todo isto?

No marco de todas estas noticias e envoltos nunha nova convocatoria electoral para o vindeiro 23 de xullo entendo que todas debemos reflexionar.

Agora, neste momento crucial, cando se está a negociar en Madrid a incorporación de Podemos ao proxecto Sumar, impulsado por Yolanda Díaz, temos que poñer en valor, máis que nunca, o papel que xogan políticas como Irene Montero e Ione Belarra, e as súas loitas contra a violencia de xénero neste país, desenvolvidas acertadamente desde o Ministerio de Igualdade. Dúas mulleres que nunca dan un paso atrás na defensa dos nosos dereitos e que loitaron e loitan incansablemente por lexislar para axudar ás mulleres vítimas desta praga social chamada VIOLENCIA DE XÉNERO e que ademais poñen os medios necesarios para acabar cos asasinatos de mulleres (e moitas veces dos seus fillos). Que impulsan campañas para concienciar e educar en igualdade. Que defenden un modelo afastado da actual sociedade machista, patriarcal e androcéntrica.

Dúas grandes políticas que teñen que estar presentes en SUMAR, se o final chega o acordo. Elas demostraron nestes catro anos de goberno de coalición que tiñan moi claro cal era o seu obxectivo á fronte deste Ministerio e que non ían consentir que os seus socios de goberno cambiasen nin unha coma das normas e proxectos de lei que prometeron defender perante o seu electorado e as súas votantes.

Non queremos SUMAR sen IRENE MONTERO e IONE BELARRA.

Tedes todo o noso apoio incondicional.

Con políticas como vós, quédanos claro máis que nunca o lema de Unidas Podemos: SI SE PODE.

Grazas ás dúas, dóuvolas como militante, muller e nai de dúas fillas que quero que vivan nun país valente, un país Monterista e Belarrista.

* Rita Velasco Graña é militante de Podemos Vigo.

Vigo: Concentración o vindeiro luns, 5 de Xuño, fronte ao MARCO, na Rúa Príncipe.

Os dereitos conquístanse na rua.

Luns 5 de xuño de 2023  |  ás 20:00 horas. CONCENTRACIÓN DE MODEPEN

PODEMOS VIGO apoia a concentración de MODEPEN e estaremos fronte ao MARCO, na rúa Príncipe o vindeiro luns 5 de xuño ás 20:00 horas.

A LOITA CONTINÚA!!!

Podemos opina que os datos de desemprego marcan un dos niveis máis baixos dos últimos anos en Vigo, porque estamos comezando a percibir os efectos derivados da Reforma Laboral elaborada por Unidas–Podemos. Estamos convencidas que a nosa cidade está a vivir a mellor etapa en canto a creación de emprego por mor da aprobación da Reforma Laboral. A aprobación da devandita Reforma Laboral supuxo unha revisión profunda da lexislación laboral española para adaptala á nova realidade laboral, tecnolóxica e ecolóxica pospandemia do noso país, pero é soamente o primeiro paso deste proceso transformador que acabamos de comezar.

A Reforma Laboral conseguiu eliminar os aspectos máis regresivos e lesivos das reformas laborais anteriores que impediron que a xente recuperase os niveis de benestar previos á crise de 2008 e que foron escritas ao ditado da troika e co beneplácito da CEOE e as elites empresariais. 

Desde Podemos Vigo queremos trasladar á cidadanía viguesa a nosa satisfacción diante dos datos de emprego rexistrados na nosa cidade. En marzo deste ano como indicou algún xornal hai varios días, rexistráronse 108.710 afiliacións, é dicir, case 2000 máis que no mesmo mes de 2022. Para Podemos Vigo un dos factores principais, que favoreceu esta mellora substancial dos datos de emprego, é a Reforma Laboral.

Como salientou ese mesmo xornal, os datos demostran ademais que a fenda de xénero reduciuse na nosa cidade, xa que atoparon traballo 54.948 mulleres fronte a 53.771 homes. E o emprego xuvenil tamén mellorou ao atopar traballo no mes de marzo 4.230 menores de 25 anos. 

Para Podemos Vigo estes datos indican que a Reforma Laboral que impulsamos está a dar os seus froitos e a cidadanía viguesa xa está a percibir os seus efectos positivos. Coa Reforma Laboral conseguimos nun ano o que non se conseguiu durante os 40 anos anteriores.

Ademais hoxe mesmo soubemos que os datos de paro rexistrado publicados polo Servizo Público de Emprego (SEPE) amosan unha nova baixada do paro no mes de maio, concretamente de 49.260 persoas con respecto a abril. Despois de tres meses consecutivos de descenso, o total de desempregados sitúase en 2.739.110, a cifra máis baixa dun mes de maio desde 2008. Do mesmo xeito, o inicio da tempada estival tamén se aprecia na afiliación, que volveu medrar este mes en 200.411 persoas, superando por primeira vez na historia de España os 20,8 millóns de afiliados.

Desde Podemos Vigo queremos salientar que estes datos constitúen un fito histórico indiscutible, e estamos convencidas que esta reforma laboral supón unha clara recuperación e unha evidente mellora dos dereitos laborais da clase traballadora.

Rubén Pérez centrou a súa intervención na vivenda. O resto de candidatas e candidatos falaron de democracia e orzamentos participativos, muller e feminismo, remunicipalización de servizos e emprego 

Meli Vázquez iniciou a súa intervención falando da necesidade de recuperar a democracia participativa en Vigo. A xuízo de Vázquez en Vigo retrocedemos na interlocución entre a cidadanía e o goberno municipal. Caballero ordena e manda, pero descoñece o que é o dereito de participación cidadá, que é un xeito de democracia no que os cidadáns teñen maior capacidade para decidir as políticas do seu barrio e da súa cidade, por medio do diálogo e o consenso. Eses mecanismos democráticos, como os orzamentos participativos, que converten os concellos en institucións moito máis abertas, plurais, transparentes e radicalmente democráticas. Nós levaremos adiante en Vigo ese instrumento para que as viguesas e os vigueses poidan decidir democraticamente, como e en que vanse orientar os gastos, e de que maneira vanse utilizar os recursos económicos e que investimentos teñen que facerse na nosa cidade. 

Eva Solla falou de feminismo e das medidas para mellorar a vida das mulleres que viven nos concellos onde goberna Unidas Podemos. Falou tamén da necesidade de que os concellos artellen medidas para combater a violencia de xénero.

Posteriormente interviu Serafín Valencia Triviño que falou polos Verdes Equo e fixo alusión ao modelo de cidade sostible e ao noso proxecto para converter Vigo nunha cidade máis verde e sostible.  Vigo debería incrementar as súas zonas verdes e parques arborizados, frontes aos xardíns ornamentais. Queremos un centro urbano deseñado para mellorar o seu impacto ambiental positivo mediante a planificación e a xestión urbana. Implementar as Zonas de Baixas Emisións (ZBE). Falou, tamén, de cuestións recollidas no noso programa para transformar a mobilidade na nosa cidade: Máis e mellores espazos peonís, beirarrúas libres de obstáculos, fomentar o uso da bicicleta, pero sobre todo mellor o servizo do transporte público en Vigo. Deberiamos avanzar cara a unha reordenación e ampliación de liñas en Vitrasa, ademais de avanzar tamén na remunicipalización do servizo.

Carlos Vázquez, de Recortes Cero, falou do programa de emprego da Coalición en Vigo. Tamén fixo alusión ás remunicipalizacións de servizos privatizados. Revisaremos a contratación pública do Concello de Vigo, evitando que devanditas contratacións se efectúen con mecanismos de selección arbitrarios ou pouco transparentes.Combateremos o nepotismo. Defendeu tamén a remunicipalización de servizos privatizados, como a empresa de auga ou a de transporte.

Rubén Pérez centrou a súa intervención na vivenda. Defendeu que actualmente o problema de vivenda en Vigo é notorio. O prezo do alugueiro na nosa cidade está polas nubes. Defendeu a nosa proposta programática para paliar o acceso a unha vivenda digna dos colectivos máis vulnerables da nosa cidade. Somos a garantía para aplicar a lei de Vivenda. Ademais falou dos datos de poboación que publicou recentemente o Instituto Nacional de Estatística que seguen diferindo excesivamente con respecto aos que manexa o Concello de Vigo a través do seu padrón. O organismo estatal cifra en 292.374 os habitantes da cidade, mentres que o censo municipal fala de 301.609 persoas. Rubén Pérez salientou que a “oficialidade” das cifras do INE, plasman unha “realidade” fronte aos números “cacarexados permanentemente” por Abel Caballero. O candidato á Alcaldía de Vigo por Podemos – Marea de Vigo avogou por aumentar a poboación promovendo alugueiros máis económicos. 

A esa rebaixa das rendas contribuiría a creación de vivenda en réxime de alugueiro social. Podemos-Marea de Vigo apostará por habilitar 4.000 pisos no vindeiros catro anos para loitar contra o aumento das contías que se están pedindo na cidade para arrendar un inmoble.

Despois das intervencións celebramos unha Festa fin de Campaña.